A nosa Galicia ten na diáspora unha riqueza da que non somos moi conscientes. Estamos a pensar sempre na riqueza material esquecendo aos nosos netos espallados polo mundo. Axiña serán eles os responsables de manter aceso o lume da galeguidade. Un lume que nunca deixará de quecer diante de ningunha crise enerxética porque o seu combustible principal, o sentimento, non cotiza en Wall Street. Un bo exemplo témolo en Bos Aires.